بنام خداي رزاق
تهران-پاييز۸۸

با يك كيف سامسونت و ظاهري آراسته بسمت راه آهن با ۱۵۰ تومان در جيب حركت كردم.
۱ ساعت به حركت قطار مانده بود.در ايستگاه اتوبوس بمدت ۲۰ دقيقه منتظر ايستادم ولي اتوبوسي نيامد من هم پول نداشتم كه با تاكسي بروم. ناچارا به يك نفر كه در ايستگاه اتوبوس بود، شرايطم را گفتم كه بسيار عجله دارم و ۵۰۰ تومان پول لازم دارم تا با تاكسي خودم را به راه آهن برسانم.
نگاهي عجيب بمن كرد.چند ثانيه اي عكس العملش را كه بي ميلي و بي پاسخي بود، ديدم و سريعا به راه افتادم.
به درب ورودي دانشگاه رسيدم.به نگهبان ها گفتم كه من دانشجوي همين دانشگاهم و تا ۲۵ دقيقه ديگر بايد به راه آهن برسم و بمقداري پول احتياج دارم اگر بدهيد ممنون مي شوم.
يكي از نگهبان ها سرش را تكان داد و گفت متاسفم بقيه آنها هم حرفي نزدند.
لحظه اي قلبم گرفت.از اين بي مهري.از اين بي اعتمادي.از اينكه كسي وجود نداشت كه در آن شرايط بمن كمك كند.
ولي بخود آمدم.گفتم يكي ديگر هست كه بي منت كمكت مي كند.آري خدا.
با آرامش روي صندلي ايستگاه اتوبوس نشستم.بعد از ۵ دقيقه اتوبوس آمد و چند دقيقه مانده به حركت قطار خودم را به آن رساندم و خدا را كه تنها ياورم در آن شرايط بود،سپاسگذاري كردم.
سوره ۹ آیه ۶۰):صدقات تنها به تهيدستان و بينوايان و متصديان [گردآورى و پخش] آن و كسانى كه دلشان به دست آورده مىشود و در راه آزادى بردگان و وامداران و در راه خدا و به در راه مانده اختصاص دارد اين به عنوان فريضه از جانب خداست و خدا داناى حكيم است
پولهايت را با خود به كجا مي بري؟ آيا دادن ۵۰۰ تومان در راه خدا و خشنودي بنده خدا آنقدر سخت است كه از آن دريغ مي كني؟
بكجا مي رويم؟ از اين زندگي چه مي خواهيم؟ باور كنيد سعادت در تنگدستي و بخيل بودن و جمع آوري مال و اموال بسيار نيست!!
به خود بياييم.
بنام خدای دادرس
آرزویت چیست؟
می خوای بدونی یک کودک سرطانی یا یکی که واقعا محتاجه چه آرزویی داره؟
http://www.kabe-kariman.com/page.php?slct_pg_id=93&sid=1&slc_lang=fa



