بنام خداي آزادى خواه
256 بقره)لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
اين آيه، آيه كليدي در قرآن است.آنجا كه آزادي واقعي را بيان مي كند.
اين خداييست كه من دنبالش مي گشتم نه آن خدايي كه از بچگي بهم معرفي كرده بودند.
خدايي كه بنده هايش را مي شناسد و اگر هم به ظاهر(در نظر ما) بر آنها سخت مي گيرد فقط و فقط بخاطر خودشان است.
بعد از آن همه نصيحت ها و حرف ها و حكم ها و دستورات،نمي گويد كه چون من مالك شما هستم بايد از دستورات من تبعيت كنيد و هركس اين كار را نكرد سوسك مي شود!
بلكه كار را به خودمان واگذار مي كند.مي فرمايد:ببين بنده عزيزم! راه درست و نادرست رو بهت نشون دادم و هر چيزي رو هم كه براي يك زندگي ايده آل و خوب لازم بود،با حرفام بهت گفتم.حالا اين توئي و نفست!
ولي بنده من اگه از راهي كه پيش رويت گذاشتم نري،بدون كه به من ضرري نمي رسوني بلكه خودت رو نابود مي كني ولي اگه توي راه من باشي،بدون كه به دستاويز محكمي چنگ زدي كه هيچ چيزي باعث سقوطت نمي شه...
--------------------------
روزمرگي منجلابي است كه عزيزترين ارزشهاي خدائي انسان هر روز در آن فرو مي رود دكتر شريعتي
